W marcu 1970 rozpoczął się zupełnie odmienny faza Wojny na Wyczerpanie, charakteryzujący się dużym zaangażowaniem Związku Radzieckiego. Wraz z dostawami najnowszego sprzętu wojskowego do Egiptu przyjechało wokół 9 tys. radzieckich żołnierzy oraz 150 pilotów. W ten modus wartość radzieckich wojsk w środku Egipcie wzrosła z 3 tys. wewnątrz styczniu do 12,2 tys. w środku marcu 1970 r. 15 marca radziecka usprawiedliwienie przeciwlotnicza poinformowała o osiągnięciu gotowości bojowej w środku rejonie Kanału Sueskiego.[8] Równocześnie na Morze Śródziemne wpłynął zestaw operacyjny 60 radzieckich okrętów wojennych.
W maju 1970 egipska artyleria nasiliła ogień izraelskich pozycji na wschodnim brzegu Kanału Sueskiego. Wzrosła ponadto działanie egipskich komandosów, którzy przenikali na Półwysep Synaj przeprowadzając akcje dywersyjne. W ciągu jednego ledwie tygodnia zanotowano 304 incydenty zbrojne. W przestrzeni powietrznej dochodziło do nieustannych starć. W artyleryjskich pojedynkach wewnątrz okresie od chwili kwietnia do sierpnia 1970 zginęło 2,873 egipskich żołnierzy, i dookoła 4,000 zostało rannych. Strona izraelska ponosiła niewielkie straty, ponieważ żołnierze chronili się wewnątrz wybudowanych schronach dodatkowo bunkrach. W ten modus Wojna na Wyczerpanie prowadziła do zużycia Egiptu tudzież nie Izraela.