3 marca 1969 prezydent Egiptu, Gamal Naser, publicznie wypowiedział zawieszenie broni z czerwca 1967.[5] 8 marca egipska artyleria rozpoczęła na dużą skalę nękający palba izraelskich pozycji na wschodnim brzegu Kanału Sueskiego. W ciągu trzech pierwszych dni artyleryjskiego ostrzału, Egipcjanie wystrzelili 40 tys. pocisków. Równocześnie egipskie lotnictwo bombardowało izraelskie stanowiska dowodzenia, składy oraz pozycje artylerii na Półwyspie Synaj.[6] W maju 1969 zginęło 13 izraelskich żołnierzy, oraz 39 zostało rannych. W czerwcu izraelskie straty wyniosły 17 zabitych dodatkowo 72 rannych.
W odwecie izraelscy komandosi przeprowadzili serię ataków dywersyjnych na Ismailę, Port Said, Tartus także Latakija. Największą operacją był ofensywa jednostki specjalnej (Commando Jami) na egipski posterunek policji radiolokacyjny do wnętrza Ras al-Adabia ponad Morzem Czerwonym.