Prawie zaraz po ogłoszeniu zawieszenia broni zaczęło dojrzewać do sporadycznej wymiany ognia. Do starć dochodziło w zasadzie w środku rejonie Kanału Sueskiego dodatkowo rzeki Jordan, jednakowoż podobnie na Wzgórzach Golan oraz pograniczu izraelsko-libańskim. Do pierwszego większego incydentu zbrojnego doszło rano 1 lipca 1967, kiedy egipscy komandosi zaatakowali izraelską kolumnę zmechanizowaną w środku pobliżu Ras al-Ushsh na Synaju. Zginął 1 Izraelczyk, zaś 13 żołnierzy zostało rannych. Do tego aktu agresji doszło nie bacząc na obowiązującego rozejmu [1].
W następnych dniach doszło do serii powietrznych incydentów ponad Półwyspem Synaj. 4 lipca egipskie samoloty zbombardowały nieco izraelskich baz, tracąc jeden samolot myśliwski MiG-17 zestrzelony na wskroś obronę przeciwlotniczą. 5 lipca egipskie myśliwce MiG-21 zestrzeliły dwójka izraelskie myśliwce Mirage III. 8 lipca izraelska uzasadnienie przeciwlotnicza zestrzeliła egipski samolot myśliwski MiG-21 wyposażony do wnętrza kamery wywiadowcze. 9 lipca zestrzelony został egipski Su-7, na co Egipcjanie odpowiedzieli serią nalotów na izraelskie pozycje, które osiągnęły swoją kulminację między 11 tudzież 15 lipca.
Skala egipskich działań wojskowych ponad Półwyspem Synaj była w taki sposób duża, że komenda Sił Obronnych Izraela przerzuciło 15 lipca do wnętrza strefa walk dwójka eskadry myśliwców Mirage III. Od razu doszło do bitwy powietrznej, do wnętrza której zostały zestrzelone dwójka myśliwce Su-7, jeden MiG-17 dodatkowo jeden MiG-21. Izraelczycy stracili poniżej tym jeden płatowiec myśliwski Mirage III. Skutkiem bitwy było zaprzestanie egipskich bombardowań Synaju.